Het is alweer een tijd geleden dat ik iets van me heb laten horen. Daar had ik allerlei redenen voor. Druk met werk (leuk druk), druk privé (met als hoogtepunt het 50-jarig huwelijk van mijn ouders) en soms ook gewoon, geen idee hebben wat ik eigenlijk te vertellen heb.
Want wie zit er nou op mijn verhaal te wachten, op social media, waar al zo ontzettend veel te lezen en te halen is?
Misschien niemand.
En misschien… herken jij deze gedachte wel.
Die vraag “wat is mijn meerwaarde eigenlijk?” hoor ik niet alleen bij mezelf.
Ik hoor ‘m ook terug bij mensen in hun werk.
Of als ze solliciteren.
Of als ze ergens opnieuw beginnen.
Wat heb ik te bieden?
Wat maakt mij waardevol?
Wat ik in mijn werk vaak zie, is dat mensen hun kwaliteiten niet herkennen omdat die voor henzelf zo vanzelfsprekend zijn geworden. Dit ‘gewoon normaal gedrag’ blijkt in de praktijk vaak juist een grote kracht te zijn, maar omdat ze het niet als bijzonder ervaren, benoemen ze het zelden uit zichzelf. Het niet herkennen van deze kwaliteiten kan ertoe leiden dat mensen zichzelf onderschatten en kansen missen om hun talenten effectief in te zetten.
En het eerlijke antwoord is: als jij het zelf niet laat zien of benoemen, ziet een ander het vaak ook niet. Daar zit precies de crux.
Dus bij deze, ook een reminder aan mezelf:
je hoeft niet groots of perfect te zijn om van waarde te zijn.
Je hoeft alleen zichtbaar te maken wat er al is.
En misschien is dat vandaag iets kleins.
Een inzicht.
Een gesprek.
Een stap.
Maar het telt wél.
Nu het buitenseizoen weer begint en de energie langzaam terugkomt, merk ik dat ik daar ook weer meer ruimte voor voel.
Om stil te staan bij wat iemand meebrengt. Bij kwaliteiten, talenten, en alles wat vaak zo vanzelfsprekend voelt… dat we het vergeten te benoemen.
Dus bij deze:
jij mag er zijn.
Met alles wat je meebrengt.
En ja — dat is meer dan je denkt.
Wil jij hier zelf ook eens naar kijken of wil je dit verder onderzoeken in jouw werk of loopbaan; neem dan gerust contact met mij op. Ik kijk graag met je mee!